 |
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||
|
|
Είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες γιατί:
|
ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ!!Gga
- Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010 7:13 μμ
- Tags: Αταξινόμητα
ΑΛΙΒΕΡΙ ΕΥΒΟΙΑΣ!!! Gga!!! love
- Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010 11:09 πμ
- Tags: Αταξινόμητα
ΜΥΘΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Από τη μυθολογία μαθαίνουμε ότι η Θεά Ήρα γεννήθηκε στην Εύβοια και στον σημερινό ξεροπόταμο του Αλιβερίου Ίμβρεστο, στην είσοδο της πόλης.
ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ
Σε όλη την περίοδο της προϊστορίας έχουν βρεθεί κτερίσματα οψιανού σε πολλές περιοχές. Πολλές είναι οι αποδείξεις ύπαρξης ζωής στην περιοχή από τη νεολιθική εποχή και εποχή του χαλκού.
Στην άκρη του ακρωτηρίου Μεσονήσι σχηματίζεται μικρή ακρογιαλιά με αμμουδιά όπου υπάρχει εκκλησάκι της Παναγίας της Τριχερούσας. Στη θέση αυτή συλλέχτηκαν πολλά όστρακα και οψιανοί.
Η παράλια περιοχή στο Μηλάκι και τη Μαγούλα ήταν κατοικημένη απ'; τους Νεολιθικούς χρόνους μέχρι σήμερα.
Ευρήματα από το Μηλάκι φαρικά όστρακα καθώς και λίθινα ευρήματα, εκπληκτικό αριθμό εργαλείων από οψιανό, λεπίδες λεπίδες και απολιπίσματα, που κάνουν πιθανή την ύπαρξη εργαστηρίου στην περιοχή για την επεξεργασία αυτής της πέτρας.
Το πλήθος του οψιανού δείχνει ότι το Αλιβέρι ήταν ένα από τα κυριότερα κέντρα εισαγωγής και επεξεργασίας του προϊόντος.
Πεντακόσια περίπου μέτρα βορείως του χωριού Άγιος Ιωάννης υπάρχει χαμηλός λόφος, στη νότια πλευρά του οποίου βρέθηκαν οψιανοί και αρκετή κεραμική.
Στην Αγία Βαρβάρα Αλιβερίου υπάρχει εκτεταμένος προϊστορικός οικισμός. Η εντατική καλλιέργεια έχει αποκαλύψει οικοδομικά λείψανα του οικισμού. Τα μέχρι στιγμής ευρήματα ανήκουν στους Π.Ε. και κυρίως στους Μ.Ε. χρόνους. Πιθανώς πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό κέντρο της περιοχής.
ΜΥΚΗΝΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Στο Λιβάδι Αλιβερίου βρέθηκε θαλαμοειδής τάφος που περιείχε Μυκηναϊκά αγγεία. Σήμερα η θέση αυτή, ανατολικά του δρόμου απ'; το Αλιβέρι στον Κάραβο είναι πυκνοκατοικημένη. Ένας άλλος Μυκηναϊκός τάφος που βρίσκεται στην περιοχή Κατακαλού, είναι της περιόδου 3000 - 1300 π. Χ. και όπως αναγράφεται στο αρχαιολογικό δελτίο, εάν γίνουν ανασκαφές θα ευρεθούν και άλλοι.
Πρόκειται για ένα θολωτό τάφο, σαν μικρογραφία του τάφου του Αγαμέμνονα . Είναι ο μοναδικός θολωτός τάφος στην Εύβοια, που διατηρείται σε καλή κατάσταση. Ο θάλαμος έχει κάτοψη κυκλική και είναι κτισμένος με αργούς λίθους μικρών διαστάσεων. Στη βάση του έχει διάμετρο 5,60μ. και μέγιστο σωζόμενο ύψος 4,70μ. Η είσοδος έχει μήκος 3,30μ. και καλύπτεται με ανακουφιστικό τρίγωνο. Ο τάφος χρονολογείται στους μυκηναϊκούς χρόνους (16ος-12ος αιώνας π.Χ.). Κατά τις εργασίες αναστήλωσης του τάφου έγινε υποστύλωση της θόλου, του υπερθύρου και της εισόδου. Ο τάφος ανασκάφηκε το 1907, από τον Γ. Παπαβασιλείου. Εξαιτίας της σύλησής του δεν βρέθηκαν κτερίσματα, με εξαίρεση μία κύλικα. Κατά τις εργασίες καθαρισμού και υποστύλωσης του τάφου βρέθηκαν όστρακα και χάλκινο νόμισμα.
ΠΡΟΚΛΑΣΣΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Είναι η εποχή των Περσικών πολέμων. Η πόλη Ταμύναι βοηθάει τους Ερετριείς στην επάνδρωση των πλοίων που στάλθηκαν στην Ιονική Επανάσταση.
Μετά την επανάσταση έχουμε μια αναλαμπή της πόλεως κυρίως στον θρησκευτικό τομέα. Χτίζεται ναός του Απόλλωνα και διοργανώνεται γιορτή προς τιμή του Θεού, τα λεγόμενα Ταμύναια.
ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Κατά την κλασική περίοδο κοντά στο Αλιβέρι υπήρχε η κώμη της Ερέτριας , Ταμύναι που λεγόταν επίσης Τάμυνα ή Τάμινα. Εκεί σύμφωνα με τον αρχαίο γεωγράφο Στράβωνα, υπήρχαν δυο ιερά , του Ταμιναίου Δία και του Απόλλωνα όπου γίνονταν ιππικοί , μουσικοί και γυμνικοί αγώνες, τα Ταμύνια. Από τις ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί βρέθηκαν πολλά λείψανα και δυο επιγραφές. Στους Κλασικούς Χρόνους (354 π.Χ.), στο λόφο του Αλιβερίου έλαβε χώρα η μάχη μεταξύ Αθηναίων (υπό τον Φωκίωνα) και Χαλκιδέων.
Την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου η Ταμύναι σαν σύμμαχος των Αθηναίων χτυπήθηκε από τους Πελοποννήσιους και κατατάχθηκε υποταγμένη σε αυτούς. Αργότερα την κυριαρχία παίρνουν οι Θηβαίοι και τέλος πάλι οι Αθηναίοι.
ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΑ Η΄ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
Μετά την επικράτηση της Μακεδονίας στην Εύβοια, όπως αναφέρει στον Δ΄ Φιλλιπικό ο Δημοσθένης, ο Πορθμός κατεστράφη το 341 π.Χ. από 5.000 στρατιώτες - σταλμένος απ'; τον Φίλλιπο με αρχηγό τον Ιππόνικο.
Έως το 285 π.Χ. ολόκληρη η Εύβοια και επομένως και κατεστραμμένος Πορθμός (Αλιβέρι) ήταν κάτω απ'; την Μακεδονική κυριαρχία. Μετά από το 285 και έως το 267 π.Χ. όλη η Εύβοια ανεξαρτητοποιήθηκε.
ΡΩΜΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Η Εύβοια κατελήφθη από το στρατηγό Μόμμιο το 146 π.Χ. Τα πρώτα σπέρματα του Χριστιανισμού σπέρνονται στον Πορθμό λίγο μετά την έλευση του Απόστολου Παύλου. Από την ελληνορωμαϊκή εποχή έχουν διασωθεί στον Κάραβο λουτρά που μαρτυρούν την ακμή της περιοχής..
Από την εποχή του Βυζαντίου υπάρχει η Κόκκινη Εκκλησία, που ονομάστηκε έτσι λόγω της κόκκινης πέτρας από την οποία χτίστηκε.
Ο Πορθμός εξακολουθεί να είναι Επισκοπή και ως το 16 αιώνα μ.Χ.
Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (πάνω απ'; το κτίριο του Ο.Τ.Ε.) κτίστηκε και ζωγραφίστηκε το έτος 1393 μ.Χ. (ή το 1329 μ.Χ.) σύμφωνα με την επιγραφή που σώζονται.
Ο Άγιος Δημήτριος (πάνω από το κτίριο του Λυκείου) όπως είναι σήμερα δεν μπορούμε να πούμε σχεδόν τίποτε. Αν κρίνουμε από τον παχύ τοίχο της κόγχης του Ιερού πρέπει να κτίστηκε μέσα στον 19ο αιώνα. Αυτό διότι έχει ανακαινισθεί εκ βάθρων.
Ο Άγιος Νικόλαος (μέσα στο Νοτιοδυτικό περίβολο του Αγίου Γεωργίου). Είναι μικρός μονόχωρος ναός δύρριχτη στέγη. Έτσι λοιπόν αν κρίνουμε το ναό από την γενική αρχιτεκτονική μορφή του μπορούμε να πούμε πως το κτίριο είναι του 17ου αιώνα μ.Χ.
Πριν την πτώση Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα χέρια των Τούρκων (1453) έπεσε στα χέρια των Δημοτικών και ιδιαίτερα των Φραγκοβενετών. Στο Αλιβέρι (που ήταν ακόμη γνωστό σαν Πορθμός) άφησε δύο σημάδια της Βενετοκρατίας.
Ριζόκαστρο : Το Ριζόκαστρο είναι προσιτό και ορατό από το δρόμο προς την Κύμη. Το Ριζόκαστρο είναι ένα σχεδόν τετράγωνο κάστρο, που σε ένα δύο σημεία σώζονται τα τείχη του μέχρι τις επάλξεις. Μια δεξαμενή και μια στοά βρίσκονται στο εσωτερικό του. Κανένα ίχνος εκκλησίας. Το Ριζόκαστρο στην περιοχή Μηλάκι που είναι η παλιότερη φράγκική οχύρωση της Εύβοιας.
Ο πύργος : Ο μόνος τετράγωνος πύργος που σώζεται μέχρι σήμερα στο Αλιβέρι είναι στη θάλασσα μέσα στο εργοστάσιο της Δ.Ε.Η. Στη βάση του σχεδόν, στο Νότιο τοίχο έχει εντοιχισμένο ένα μάρμαρο με λαξευμένες δύο παράλληλες γραμμές.
ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ
Μετά την Ενετοκρατία (1211 - 1470) το νησί και το Αλιβέρι πέρασαν στα χέρια των τούρκων το 1471 μ.Χ. Από τότε εκδηλώθηκαν μικρές ασήμαντες εξεγέρσεις που καταπνίχθηκαν αίμα από τους Τούρκους.
Η οθωμανική περίοδος αντιπροσωπεύεται από δύο ναούς .Το ναό του Αγίου Δημητρίου, κτίσμα του 16ου αι. και το ναό του Αγίου Νικολάου με τοιχογραφίες του 17ου αι.
Μετά την εξέγερση του Μαρτίου του 1821 στην Αγία Λαύρα ξεκίνησε και η επαναστατική δράση σε όλη την Ελλάδα. Και συγκεκριμένα στο Αλιβέρι αποβιβάστηκε ο φλογερός Επίσκοπος Καρύστου Νεόφυτος, (πατριώτης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας) αφού είχε στρατολογήσει όσους άνδρες μπορούσε στα νησιά Άνδρο, Τήνο κ.α. Στα Στύρα σημειώθηκε μια μεγάλη ήττα των Ελλήνων από τον Πασά της Χαλκίδας Ομέρ Μπέη. Μετά την μεγάλη ήττα στα Στύρα αποφασίστηκε και δεύτερη εκστρατεία κατά της Καρύστου. Αφού συγκεντρώθηκε ο στρατός στην Ερέτρεια, το τρίτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου του 1821 ξεκίνησε για το Αλιβέρι, στην παραλία του οποίου όταν έφτασε κατέλαβε τον μικρό Ενετικό πύργο (στην περιοχή Δ.Ε.Η.) και έφτιαξε οχυρώματα.
Εκεί δίπλα βρισκόταν ένα μισοκατεστραμμένο εκκλησάκι, το οποίο επισκεύασαν και λειτούργησε ο Νεόφυτος τα Χριστούγεννα (25 Δεκ. 1821), του Αγίου Βασιλείου (1 Ιαν. 1822) και έφτιαξε οχυρώματα.
Το Αλιβέρι μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους αρχίζει να ανορθώνεται. Γίνεται Δήμος από κοινότητα. Επίσης βρίσκονται τα πρώτα κοιτάσματα λιγνίτη.
Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αρχίζει εκμετάλλευση των κοιτασμάτων λιγνίτη. Το Αλιβέρι έχει αναπτυχθεί σημαντικά. Όμως το 1938 το Αλιβέρι ξαναγίνεται κοινότητα από τον Ιωάννη Μεταξά.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και συγκεκριμένα με την έναρξη του στις 28 - 10 - 1940 το Αλιβέρι, σαν εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο με το πυρηνελαιουργικό εργοστάσιο του Καπνίση, τα λιγνιτοφόρα κοιτάσματα και με το φυσικό λιμάνι του, απετέλεσε το κέντρο ενδιαφέροντος των δυνάμεων του άξονα. Στο βόρειο μέρος του Αλιβερίου, περιοχή Τσαρούχα, είχαν οχυρωματικά φυλάκια οι Γερμανοί που λόγω του ύψους του βουνού μπορούσαν να ελέγχουν το λιμάνι του Αλιβερίου. Επίσης η περιοχή του Αλιβερίου είχε και αεροπορική κάλυψη, τούτο απεδείχθη το Σεπτέμβριο του 1943, όταν οι Ιταλοί συνθηκολόγησαν με τους συμμάχους και οι Αλιβεριώτες ύψωσαν την Ελληνική σημαία στην πλατεία του Αλιβερίου, οπότε Γερμανικά αεροπλάνα πυροβολούσαν για εκφοβισμό των Αλιβεριωτών και αντίστοιχα. Επίσης πάλι το 1944 έγινε πάνω από τον κόλπο του Αλιβερίου μια μεγάλη αερομαχία με αποτέλεσμα τη βύθιση όλων των μεταγωγών και πολεμικών πλοίων. Μετά την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944 το Αλιβέρι περικυκλώθηκε από 4.000 αντάρτες που είχαν εξεγερθεί οπότε έγινε μεγάλη σφαγή στο Αλιβέρι.
ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ - 1950 και εξής
Μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς ακολούθησε ραγδαία ανάπτυξη με την κατασκευή της Δ.Ε.Η. Περνώντας τα χρόνια φτιάχτηκε το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ και τέλος η Κοινότητα Αλιβερίου έγινε Δήμος Αλιβερίου.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ!!!! Gga
- Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010 9:56 πμ
- Tags: Αταξινόμητα
ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
Φυτεύουν πατάτες.
Προετοιμάζουν τα χωράφια για να σπείρουν ανοιξιάτικα σιτηρά & ενισχύουν τα φθινοπωρινά, λιπαίνοντάς τα.
Κλαδεύουν αμπέλια & δέντρα.
Καθαρισμός μαντριών.
Συντήρηση κοπριάς σε λάκκους.
Σβάρνισμα χωραφιών.
ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΕΙΣ. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της αποκριάς.
ΜΠΟΥΛΕΣ & ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ (Νάουσα): Ένα έθιμο με βαθιές ρίζες, που στο πέρασμα της μακραίωνης ιστορίας του ενσωμάτωσε στοιχεία της τοπικής παράδοσης και των ηρωικών αγώνων.
Πρώτη μαρτυρία για το δρώμενο έχουμε το 1706, αντί μνημόσυνου για το παιδομάζωμα της προηγούμενης χρονιάς. Την μεγαλύτερη ακμή του γνώρισε στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα και φθάνει αναλλοίωτο μέχρι τις μέρες μας.
Οι άνδρες συνηθίζουν να μεταμφιέζονται σε Γενίτσαρους και Μπούλες. Μπούλες ντύνονται οι λεπτοκαμωμένοι, ενώ Γενίτσαροι οι γεροδεμένοι. Η Μπούλα φορεί την τοπική γυναικεία νυφική φορεσιά και στολίζει το κεφάλι της με λευκό πέπλο, χρωματιστές κορδέλες και πολλά χάρτινα λουλούδια. Ο Γενίτσαρος φορεί φουστανέλα, τσαρούχια, μάλλινες μακριές κάλτσες και γιλέκο. Στολίζει το στήθος και την πλάτη του με πολλά νομίσματα και τη φουστανέλα του με πολλές αλυσίδες. Όταν περπατά, κουνάει το σώμα του και χοροπηδάει, για να κουδουνίζουν όσα φορεί. Στο κεφάλι, στη μέση και στο χέρι του δένει από ένα μαντίλι, ενώ στο λαιμό κρεμά σταυρό και αλυσίδα με φυλακτό. Η Μπούλα κι ο Γενίτσαρος φορούν στο πρόσωπο κέρινες μάσκες. Μαζεύονται παρέες-παρέες και κατεβαίνουν στην πλατεία της πόλης χορεύοντας.
Οι κάτοικοι της Νάουσας λένε, ότι στα χρόνια της τουρκοκρατίας, οι αρματολοί έβρισκαν στις Απόκριες την ευκαιρία να έλθουν στην πόλη μασκαρεμένοι και να γλεντήσουν με τους συγγενείς και τους φίλους τους, χωρίς να φοβούνται ότι θα τους αναγνωρίσουν οι Τούρκοι.
ΓΕΡΟΙ & ΚΟΡΕΛΕΣ (Σκύρος). Τοπικός μύθος ο οποίος λέει: Ήταν κάποτε ένας γέρος με τη γριά του κι είχαν πολλά κατσίκια. Όμως μια νύχτα του χειμώνα έπεσε στο βουνό χιόνι κι άγρια παγωνιά κι όλα τα κατσίκια ψόφησαν. Στην απελπισία τους οι βοσκοί ζώστηκαν τα κουδούνια των νεκρών ζώων και ροβόλησαν τις δύσβατες πλαγιές του βουνού μέχρι τη Χώρα. Με το κτύπο των κουδουνιών έφεραν στους χωριανούς τους το μήνυμα της καταστροφής. Από τότε κρατούν το έθιμο.
Οι μεταμφιεσμένοι, με ζωόμορφη όψη, κρατώντας μακριές ξύλινες μαγκούρες και ζωσμένοι πολλά κουδούνια που ζυγίζουν ως και 50 κιλά (γέροι), και οι Κορέλες, άντρες ντυμένοι γυναικεία, γυρίζουν δρόμους και σπίτια σηκώνοντας το νησί με χαρούμενες φωνές, ορχηστρικές κινήσεις, τραγούδια, χορούς και προπαντός με τους δυνατούς και αρμονικούς χτύπους των κουδουνιών.
«ΜΠΑΜΠΟΥΓΕΡΑ» (Δράμα): Στην Καλή Βρύση πρωταγωνιστούν τα "Μπαμπούγερα", άντρες μεταμφιεσμένοι ζωόμορφα, ζωσμένοι βαριά κουδούνια. Με το πέρας της τελετής του αγιασμού τα Μπαμπούγερα έχουν ήδη συγκεντρωθεί έξω από την εκκλησία και με την εντυπωσιακή και θορυβώδη παρουσία τους κυριαρχούν σ' όλο το χωριό την ημέρα των Θεοφανίων και τις δύο επόμενες (6-8 Ιανουαρίου). Η αμφίεση των Μπαμπούγερων αποτελείται από άσπρη περισκελίδα, γυναικείο μαύρο επενδύτη αμανίκωτο, φλοκωτό στην εσωτερική μεριά, άσπρο πουκάμισο και πέντε μεγάλα κουδούνια που ζώνονται στη μέση. Η κεφαλή καλύπτεται με προσωπίδα από μάλλινο λευκό ύφασμα του αργαλειού. Στο μέτωπο ράβεται ένα στρογγυλό καθρεπτάκι, ενώ με ρούχα σχηματίζουν μεγάλη καμπούρα στη ράχη του μεταμφιεσμένου. Αποκορύφωμα και λήξη του γιορτασμού αποτελεί η σατιρική αναπαράσταση γάμου στις 8 Ιανουαρίου, με συμμετοχή στη χαρά και το γλέντι όλου του χωριού και των πολλών επισκεπτών, που τη μέρα αυτή συρρέουν στην Καλή Βρύση όχι μόνο από την περιοχή της Δράμας αλλά και από μακρινά μέρη. Η αναπαράσταση μιμείται το τοπικό εθιμικό τυπικό, με κάποιους νεωτερισμούς ή ευρηματικές προσαρμογές στην πραγματικότητα. Εντυπωσιακό στοιχείο αποτελεί η ξαφνική αρπαγή της νύφης από τα Μπαμπούγερα η οποία όμως αμέσως απελευθερώνεται. Παρότι το στοιχείο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως υστερογενές, αποτελεί παραδοσιακό μοτίβο. Την τρίτη μέρα, 8 Ιανουαρίου της Αγίας Δομνίκης, τιμούσαν τη μαμή, της οποίας η παρουσία ήταν τόσο πολύτιμη στην παραδοσιακή κοινότητα και κοινωνία.
Μπαμπούγερα ντύνονται και παιδιά, στοιχείο της συνέχισης του εθίμου το οποίο στην Καλή Βρύση βιώνεται ως έκφραση ψυχικής ανάγκης και λειτουργεί ως συνειδητό χρέος στην προγονική κληρονομιά. Τα αναβιωμένα εθιμικά δρώμενα συνοδεύουν τα παραδοσιακά όργανα της περιοχής, η γκάιντα (είδος ασκού, μουσικού οργάνου γνωστού και στην αρχαιότητα), η λύρα και ο νταχαρές ή νταϊρές (ντέφι). Εκτός από αυτά όμως, ως μέσα μουσικής έκφρασης χρησιμοποιούνται και αντικείμενα της καθημερινής ζωής (κουδούνια και σήμαντρα). Το ανθρώπινο δε σώμα ως ηχοποιητικό μέσο με τα πόδια που χτυπούν στο έδαφος καθώς και ο τρόπος που κινείται φανερώνουν το πρωταρχικό στοιχείο της μουσικής, το ρυθμό.
ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ (=Καλός γέρος). Θρακικό δρώμενο (στη Βιζύη) τη Δευτέρα της «Τυρινής». Τελείται σε 3 διαδοχικές σκηνές:
1. την μπάμπω με το εφταμηνίτικο
2. το φόνο του καλόγερου
3. την ψευδοαροτροίωση
Οι 2 πρώτες σκηνές είναι σατυρικές, η τελευταία σοβαρή. Έπαιρναν μέρος τα εξής πρόσωπα: οι 2 καλόγεροι (εκλέγονταν από τους προεστούς κάθε 4 χρόνια κι έπρεπε να 'ναι παντρεμένοι), 2 κορίτσια ή Νύφες (2 ανύπαντροι νέοι που έπρεπε να μην παντρευτούν αυτά τα 4 χρόνια), η Μπάμπω (=μαμή) με το εφταμηνίτικο παιδί της, 2 κατσίβελοι (γύφτοι) και 2 Ζαπτιέδες (χωροφύλακες)
Οι καλόγεροι φορούσαν δέρματα ζώων, στο κεφάλι τους περικεφαλαία από τομάρι λύκου ή αλεπούς και μάσκα στο πρόσωπό τους πάλι από δέρμα. Γύρω από τη μέση τους κρεμούσαν κουδούνια. Ο Αρχικαλόγερος κρατούσε στο χέρι του ένα τόξο που μ' αυτό πετούσε στάχτη αντί για βέλη ενώ ο άλλος καλόγερος κρατούσε ένα ραβδί. Η Μπάμπω φορούσε κουρέλια, ήταν καμπούρα κι είχε «κροκιδένια μαλλιά». Το εφταμηνίτικο παιδί της (ομοίωμα) το είχε μέσα σε ένα καλάθι. Οι κατσίβελοι ήταν ντυμένοι με ρούχα φτωχικά, με πρόσωπα μουντζουρωμένα κι έλεγαν πειράγματα κι αστεία. Τέλος οι Ζαπτιέδες βαστούσαν όπλα κι ακολουθούσαν τους καλόγερους.
Η πομπή ξεκινούσε με τύμπανα και γκάιντες. Περνούσε από τα σπίτια του χωριού κάνοντας έλεγχο σε κάθε σπιτικό, αν τα γεωργικά του εργαλεία ήταν στη θέση τους. Αφού επισκέπτονταν και το τελευταίο σπίτι κατέληγαν στην πλατεία του χωριού. Έτσι άρχιζε το δράμα με τις 3 σκηνές που προαναφέραμε. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά από την τρίτη σκηνή της «ψευδοαροτροίωσης», οι θεατές συμμετείχαν ενεργά. Έπιαναν διπλό και τριπλό χορό-μπροστά οι καλόγεροι- και χόρευαν ως αργά το βράδυ.
ΟΙ «ΦΑΝΟΙ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ». Ένα διονυσιακό έθιμο, που αναβιώνει την Αποκριά στην Κοζάνη είναι ο Φανός. Η παράδοση θέλει με το άναμμα του φανού το βράδυ της Μεγάλης Αποκριάς να ξεκινούν τραγούδια, τα οποία εξιστορούν τα κατορθώματα των κλεφτών, αλλά και τον έρωτα. Τα τραγούδια ονομάζονται ξενίντραπα, μασκαραλίτκα ή νοικοκυρίσια κι έχουν σατιρικό χαρακτήρα και έντονες φαλλικές αναφορές. Στο έθιμο συμμετέχει όλη η Κοζάνη, ανάβουν συνολικά δεκατρείς φανοί, ένας σε κάθε γειτονιά της Κοζάνη.
Φωτιές που στήνονται στις γειτονιές ως είδος βωμού. Κάθε γειτονιά προσπαθεί να παρουσιάσει όχι μόνο τον ωραιότερο φανό, αλλά και τους πιο καλούς τραγουδιστές, που να έχουν θέση ξεχωριστή στην τοπική κοινωνία.
ΧΑΣΚΑΣ ή ΧΑΣΚΑΡΗΣ ή ΧΑΨΑΡΟΣ ή ΧΑΨΑΛΟΣ (Πανελλήνιο). Το πιο διασκεδαστικό έθιμο. Ένα παιχνίδι με αβγό καθαρισμένο, σπανιότερα ακαθάριστο. Έδεναν το αβγό με μια κλωστή από το ταβάνι και κάποιος το στριφογύριζε. Όποιος το έπιανε με το στόμα ήταν ο τυχερός. Αλλού το αβγό το έδεναν με κλωστή σ' ένα μακρύ ξύλο που το κουνούσε ο νοικοκύρης. Αλλού πάλι προσπαθούσαν να το πιάσουν τα παιδιά με το στόμα, γονατιστά και με τα χέρια δεμένα.
ΑΛΕΥΡΟΜΟΥΤΖΟΥΡΩΜΑΤΑ (Γαλαξίδι). Στο Γαλαξίδι την Καθαρά Δευτέρα δεν παίζουν με σερπαντίνες και χαρτοπόλεμο, αλλά παίζουν "αλευροπόλεμο" με βασικό υλικό το αλεύρι. Αυτό το έθιμο διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρ' όλο που το Γαλαξίδι τελούσε υπό την Τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Απόκριες για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άνδρες. Φορούσαν μάσκες ή απλά έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στην συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και ή ώχρα. Στο μουντζούρωμα συμμετέχουν όλοι ανεξαιρέτως ηλικίας.
Ο γαμπρός και η νύφη (πάλι άντρας παρελαύνουν στη παραλία και στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι στο έθιμο, που ραίνουν το ζευγάρι με φούμο (αλεύρι), αρχίζουν να αλληλομουτζουρώνονται, χορεύοντας και διασκεδάζοντας.
ΜΠΟΥΡΑΝΙ (Τίρναβος). Διονυσιακό έθιμο. Μια αλάδωτη χορτόσουπα που ετοιμάζεται και μοιράζεται με τη συνοδεία άσεμνων τραγουδιών και τολμηρών χειρονομιών.
ΒΛΑΧΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ (Θήβα). Η Θήβα φημίζεται για την αναπαράσταση του Βλάχικου Γάμου, κάθε Καθαρή Δευτέρα. Είναι ένα έθιμο που φθάνει στις ημέρες μας από το 1830 περίπου, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Οι Βλάχοι, δηλ. οι τσοπάνηδες από την Μακεδονία, την Ήπειρο, Θεσσαλία και Ρούμελη, εγκατέλειψαν τότε την άγονη γη τους και βρήκαν γόνιμο έδαφος νοτιότερα. Το έθιμο αφομοιώθηκε και διατηρήθηκε μόνο στην Θήβα, την πατρίδα του Διονύσου. Πιστεύεται ότι ο Βλάχικος γάμος είναι κατάλοιπο Διονυσιακής Παράδοσης, (Πομπή, Πυρρίχιος χορός, Βακχευόμενος Σάτυρος ) στους βλάχους της Πίνδου.
Προξενιό, προικοπαράδοση, ξύρισμα γαμπρού, νυφοστόλισμα και όλα τα άλλα γαμήλια νόμιμα γίνονται με την καθιερωμένη εθιμική τάξη. Παλαιότερα, σήμερα παραλείπεται, σε κάποια στιγμή ένας συμπέθερος ή και ο ίδιος ο γαμπρός έπεφτε καταγής, ύστερα δήθεν από κάποια φιλονικία, προσποιούμενος τον πεθαμένο. Άρχιζε μοιρολόγημα και κοπετός (θρήνος με στηθοκτυπήματα). Ξαφνικά όμως ο πεθαμένος σηκωνόταν σαν να ανασταινόταν, με όλους τους συμβολισμούς μιας τέτοιας παράστασης.
ΤΟΥ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ Ο ΓΑΜΟΣ (Μεθώνη). Ανάμνηση πραγματικού γάμου, που έγινε στην πόλη αυτή πριν από αιώνες. Γαμπρός ήταν ο «καβαλάριος κυρ Ιωάννης ο Κουτρούλης», ο οποίος, ύστερα από πολλών χρόνων αναμονή και υπομονή, γιατί αντιδρούσε η εκκλησία, παντρεύτηκε την γυναίκα που αγαπούσε. Ο γάμος μεταβλήθηκε σε χαρούμενο πανηγύρι και πραγματικά έγινε παροιμιώδης.
Η ΜΟΝΟΗΜΕΡΗ ΚΛΩΣΤΗ (Βάρος Λήμνου). Γύρω στα 1916, μια ξαφνική αρρώστια έπληξε το Βάρος. Την αποκάλεσαν πανούκλα και θέριζε πραγματικά.
Μέσα στο γενικό χαμό, μια γυναίκα του χωριού είδε στον ύπνο της τον Άγιο Χαράλαμπο, που τη συμβούλεψε να γνέσουν, σε μία μόνο μέρα, κλωστή, από τα βαμβάκια που καλλιεργούσαν, να την ενώσουν τρίκλωνη και να ζώσουν μ' αυτή το χωριό.
Πράγματι, την άλλη μέρα, όλες οι γυναίκες του χωριού έκαναν αυτό, που τους είπε ο Άγιος και το χωριό σώθηκε από την επιδημία.
Από τότε, κάθε χρόνο, στη διάρκεια της Σαρακοστής, οι γυναίκες μαζεύονται σ' ένα μεγάλο χορό και γνέθουν την κλωστή, την κάνουν τριπλή και φτιάχνουν 13 μεγάλα κουβάρια.
Από την εκκλησία, ξεκινάει η πομπή, με επικεφαλής τον παπά του χωριού και μια γυναίκα, που κουβαλάει τα κουβάρια με τη μονοήμερη κλωστή. Στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαράλαμπου γίνεται η πρώτη στάση για δέηση και ξεκινάει το ζώσιμο του χωριού.
«ΜΠΡΑΜΔΕΣ» ή «ΟΙ ΚΑΛΕΣ» (Σκόπελος). Οι πιο αριστοκρατικές μεταμφιέσεις του νησιού. Φορούν τοπικές ενδυμασίες (φουστανέλες, βράκες, τουαλέτες εποχής ...;) και πολλά εξαρτήματα. Γυρίζουν από γειτονιά σε γειτονιά και τραγουδούν το επικό τραγούδι της «Βλάχας»:
Οι Μπράμδες μαζεύονται την Κυριακή της Τυρινής στις πλατείες κι άλλα κεντρικά σημεία του νησιού, τραγουδούν και χορεύουν, ενώ παράλληλα τους κερνούν ρυζόγαλο, γαλατομπούρεκο κι άφθονο κρασί.
ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ.
ΓΙΟΡΤΕΣ:
ΣΥΜΟΓΙΟΡΤΑ.
1)Ο Άγιος Τρύφων (1/2). Προστατεύει τα αμπέλια & τους αγρούς από τα τρωκτικά.
2) Η Παναγία η Υπαπαντή (2/2). Προστατεύει μυλωνάδες & αγρότες. Λένε στην ΑΙΤΩΛΙΑ: Ό,τι καιρό κάνει της Υπαπαντής, τέτοιο καιρό θα κάνει τις επόμενες 40 μέρες.
3) Ο Άγιος Συμεών (3/2). Οι έγκυες την ημέρα αυτή δε δούλευαν για μη σημαδευτούν τα παιδιά στην κοιλιά τους.
ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ. Είναι η Πέμπτη της Κρεατινής, που κάθε σπίτι ήθελε να «τσικνώσει τη γωνιά του», να ψήσει δηλαδή κρέας και η τσίκνα να απλωθεί ολόγυρα. Σήμερα, βέβαια, είναι απλά μία ακόμη ευκαιρία για διασκέδαση.
ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
«Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει».
«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει. Μα αν τύχει και θυμώσει, μες το χιόνι θα σε χώσει».
«Φλεβάρης, κουτσοφλέβαρος και του τσαπιού ο μήνας».
«Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό».
«Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη».
«Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς, Τρίτη μέρα μη δουλέψεις, Σάββατο μη στολιστείς».
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ!!! KAI TOY XΡONOY.....Gga
- Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010 1:41 μμ
- Tags: Αταξινόμητα
Ελληνική Αποκριά
Η ελληνική αποκριά έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα. Συνδέεται με την λατρεία του Διονύσου, θεού του κρασιού και των εορτασμών. Η αγγλική λέξη "carnival" προέρχεται από το λατινικό "carnem levare" ή "carnis levamen", που σημαίνει "διακοπή της βρώσης κρέατος". Στα ελληνικά χρησιμοποιείται η λέξη "αποκριά" και σημαίνει ακριβως το ίδιο.
Αυτή η δημοφιλής παράδοση προέρχεται από τιε παγανιστικές τελετουργίες των αρχαίων Ελλήνων και τις γιορτές προς τιμή του Διονύσου, θεού του κρασιού και της ευθυμίας. Οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν σε σατύρους ή φορούσαν μάσκες και ξεχύνονταν στους δρόμους και στις γειτονιές συμπεριφερόμενοι "προκλητικά" με τολμηρές φράσεις και πράξεις. Αυτό εξυπηρετούσε το σκοπό να επιτρέπεται να εκφράζονται ελεύθερα ερωτικές σκέψεις ενώ εκρυβαν την αληθινή τους ταυτότητα πίσω από τις μάσκες. Αυτή η παράδοση τελικά εξαπλώθηκε και σε άλλα μέρη του κόσμου μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου. Όμως, οι παγανιστικές πρακτικές ήταν τόσο βαθιά ριζωμένες που δεν καταργήθηκαν τελίως . Αργότερα, όταν εμφανίστηκε ο χριστιανισμός, αν και οι άνθρωποι σταμάτησαν να λατρεύουν τους θεούς του Ολύμπου, οι συνήθειες των Ελλήνων να μεταμφιέζονται και να γιορτάζουν στους δρόμους παρέμειναν. Μια φορά τον χρόνο, περίπου αυτήν την εποχή, τα καρναβάλια συμβαίνουν σε πολλές πόλεις και χωριά της χώρας μας.
Στην πραγματικότητα, η αποκριά διαρκεί τρεις εβδομάδες, και ξεκινάει 60 μέρες πριν το Πάσχα. Ονομάζεται Τριώδιο. Η λέξη προέρχεται από το "τρεις ωδές" που σημαίνει οι τρεις ύμνοι που συνηθίζουμε να λέμε στην εκκλησία. Ξεκινά την πρώτη Κυριακή, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του "Τελώνη και Φαρισαίου". Την δεύτερη Κυριακή , στο Ευαγγέλιο του "Ασώτου Υιού". Η τρίτη είναι της "Απόκρεω " και η τελευταία Κυριακή της αποκριάς,κατα την οποία οι εορτασμοί και οι εκδηλώσεις φτάνουν στο απώγειο τους, είναι η "Τυρινή" (τυροφάγου). Το τέλος της αποκριάς είναι την αυγή της επόμενης μέρας: η πρώτη μέρα της Σαρακοστής, που ονομάζεται Καθαρά Δευτέρα.
Κατά την διάρκεια αυτών των ημερών, γιορτές και εκδηλώσεις οργανώνονται παντού και οι άνθρωποι διασκεδάζουν πολύ, και κυρίως τα παιδιά. Οι ενήλικες και τα παιδιά μεταμφιέζονται με αστειά κουστούμια, χορεύουν, τραγουδούν και παρακολουθούν παρελάσεις καρνάβαλων καθώς και άλλες δραστηριότητες, που οργανώνονται από τους δήμους όλων σχεδόν των πόλεων της Ελλάδας.
Κατά την διάρκεια όλων αυτών έχουμε κάποια πολύ ιδιαίτερα έθιμα:
Ψυχοσάββατα
Πηγαίνοντας πίσω στους αρχαίους Έλληνες, αυτή ήταν μια εποχή γιορτής για την αναμονή της άνοιξης. Παραδόξως, αυτή η γιορτή περιελάμβανε τελετουργικά αφιερωμένα και στην "νέα ζωή" (το μπουμπούκιασμα των δέντρων, των κλημάτων, των λουλουδιών, κτλ.) και στις ψυχές των νεκρών που πίστευαν ότι ανέβαιναν στον "πάνω κόσμο" περίπου την 1η Μαρτίου. Με την ανατολή του χριστιανισμού η εκκλησία προσπάθησε να υποβιβάσει τις παγανιστικές τελετές και να τις αντικαταστήσει με χριστιανικές πρακτικές. Για αυτό, κατά την διάρκεια αυτών των ημερών βρίσκουμε την πρακτική ειδικών λειτουργιών και μνημοσύνων στα τρία Ψυχοσάββατα όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν βρασμένο σιτάρι (κόλιβα) στην εκκλησία και τα μοιράζουν στο εκκλησίασμα μετά την λειτουργία στην μνήμη των αγαπημένων τους. Αυτά τα Σάββατα είναι τα δύο Σάββατα πριν την "Κυριακή της Απόκρεω " και την "Κυριακή της Τυρινής"και το πρώτο Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα (η μέρα των Αγ.Θεοδώρων, μην ξεχάσετε αυτήν την μέρα! Υπάρχει ενα παλιό έθιμο στο οποίο μαντεύετε ποιόν θα παντρευτείτε. Βάζετε λίγο σιτάρι κάτω από το μαξιλάρι σας και προσεύχεστε στους Αγ.Θεοδώρους να σας αποκαλύψουν τον μελλοντικό σας σύζυγο στο όνειρό σας).
Τσικνοπέμπτη
Η Τσικνοπέμπτη είναι μια ετήσια τελετή, της οποίας η αρχή χάνεται μέσα στους αιώνες. Είναι η μέρα που τρώγεται κρέας. Η λέξη Τσικνοπέμπτη προέρχεται από τις λέξεις "τσίκνα" (η μυρωδιά του καμένου ψημένου κρέατος) και "Πέμπτη", και γιορτάζεται την Πέμπτη που ειναι 11 μέρες πριν την Καθαρά Δευτέρα. Είναι μια μέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς η 40-ήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. Σε κάποια μέρη στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στην επαρχεία της Πελοπονήσσου, την εβδομάδα της Τσικνοπέμπτης, οι άνθρωποι σφάζουν τα γουρούνια τους και ετοιμάζουν νόστιμους μεζέδες: "πηχτή", "ομάτια", "τσιγαρίδες", λουκάνικα, κτλ.
Γαϊτανάκι
Το παλιό έθιμο με το γαϊτανάκι γίνεται στην κεντρική πλατεία πολλών πόλεων. Είναι ένας χορός όπου οι χορευτές, που ντύνονται με παραδοσιακές στολές, χορεύουν σε κύκλο κρατώντας πολύχρωμες κορδέλες που στερεώνονται στην κορυφή ενος μακριού κονταριού το οποίο βρίσκεται στην μέση του κύκλου. Καθώς χορεύουν, οι κορδέλες τυλίγονται γύρω από το κοντάρι και μετά ξετυλίγονται. Πιστέψτε μας! Είναι πολύ δύσκολο να το κανει κάποιος σωστά!
Βλάχικος Γάμος
Είναι η αναπαράσταση του Γάμου της Βλάχας. Βλάχα είναι η γυναίκα που ζει στο χωριό και η κύρια ασχολία της είναι να είναι βοσκοπούλα. Στις μέρες μας, δύο άντρες υποκρίνονται το ευτυχές ζευγάρι. Η διαδικασία του γάμου ξεκινάει με το ζευγάρι, συνοδευόμενο από "συγγενείς", να πηγαίνει στην κεντρική πλατεία της πόλης. Όλοι οι άνθρωποι συμμετέχουν και ντύνονται με παραδοσιακές στολές. Μετά την άφιξη του ζευγαριού, συνοδευόμενο από παραδοσιακή μουσική που παίζεται από παραδοσιακά όργανα, η τελετή του γάμου γίνεται με έναν "ιερέα" και έναν "κουμπάρο ". Η γιορτή συνεχίζεται με ζωντανή παραδοσιακή μουσική, τραγούδι, τοπικά εδέσματα και κρασί.
Τα Μπουρμπούλια
Τα Μπουρμπούλια είναι ένα από τα παλαιότερα (περίπου από το 1872) και τα πιο δημοφιλή γεγονότα του Καρναβαλιού της πόλης της Πάτρας, όπου γίνεται η μεγαλύτερη παρέλαση καρνάβαλων στην Ελλάδα . Όλοι οι κάτοικοι της περιοχής, μαζί με ανθρώπους από άλλες περιοχές της Ελλάδας ή και από το εξωτερικό , συμμετέχουν στην διασκέδαση. Τα παλιά χρόνια, οι γυναίκες δεν μπορούσαν να βγουν την νύχτα και να διασκεδάσουν στους εορτασμούς της αποκριάς. Τα μπουρμπούλια έδιναν στις γυναίκες την ευκαιρεία να συμμετέχουν στον χορό της αποκριάς. Έπρεπε να φορούν μαύρα ντόμινο (ένα είδος μαύρου φορέματος με κουκούλα) καθώς και μία μάσκα, ενώ οι άντρες ήταν ακάλυπτοι και ντυμένοι φυσιολογικά. Με αυτόν τον τρόπο, οι γυναίκες δεν αναγνωρίζονταν, και έτσι είχαν την ευκαιρία να φλερτάρουν. Βέβαια, σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει, αλλά ο χορός των Μπουρμπούλιων διατηρεί την μαγεία του.
Μπούλες και Γιαννισάροι
Κάθε πόλη της Ελλάδας έχει τα δικά της ιδιαίτερα έθιμα. Τις περισσότερες φορές είναι το ίδιο σενάριο και αλλάζει μόνο το όνομα. Για παράδειγμα, μεταμφιεσμένοι άνθρωποι, έτσι ώστε να μην αναγνωρίζονται, γυρίζουν την πόλη πειράζοντας και προκαλώντας τους πάντες. Αυτή η παράδοση συμβαίνει στην Πάτρα με τις "Μπούλες": που είναι μεταμφιεσμένοι άνθρωποι που αντί για μάσκα μουτζουρώνουν τα πρόσωπά τους με στάχτη. Ένα άλλο παράδειγμα μας έρχεται από την Νάουσα. Τις μέρες της αποκριάς, οι άνθρωποι των επαρχειακών πόλεων ξαναζούν το έθιμο που λέγεται "ΜΠΟΥΛΑΣ" και αυτό του "ΓΙΑΝΝΙΣΑΡΗ" - ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΣ. Υπάρχει μια παρέλαση με παραδοσιακές και σατυρικές στολές. Η ιστορία της χορευτικής ομάδας πηγαίνει πίσω στο 1705. Αυτήν την χρονιά οι άνθρωποι της Νάουσας τιμούσαν την μνήμη των νεαρών συμπολιτών τους, οι οποίοι έπεσαν στον αγώνα κατά των Τούρκων. Εμφανίζονται στα καρναβάλια ντυμένοι με τις φορεσιές των μαχητών της ελευθερίας, με κέρινες μάσκες και θώρακες φτιαγμένους από χιλιάδες ασημένια νομίσματα. Τα κουστούμια, η μουσική και οι χοροί είναι όλα αυθεντικά και έχουν παραδοθεί από γενιά σε γενιά χωρίς μοντέρνες επιρροές. Οι χορευτικοί θίασοι, συνοδευόμενοι από την μπάντα της πόλης, χορεύουν στους δρόμους και σε πολλές ταβέρνες, όπου και τους κερνάνε τοπικό κρασί, μήλα και άλλα εδέσματα. Αυτές οι εκδηλώσεις ξεκινούν το πρωϊ και συνεχίζονται μέχρι αργά το βράδυ.
Αλμυροκουλούρα
Είστε ελεύθερες? Τι ωραία ευκαιρία να μάθετε ποιον θα παντρευτείτε. Την νύχτα πριν την "Κυριακή της Τυρινής", ανακάτεψτε αλεύρι, αλάτι (πολύ αλάτι) και νερό και ψήστε το. Αυτό είναι η "αλμυροκουλούρα" που σημαίνει πολύ αλμυρό ψωμί. Μετά φάτε το. Ναι, είναι πολύ αλμυρό αλλά στο όνειρό σας ο μελλοντικός σας σύζυγος θα σας φέρει νερό ...; Αν δεν δείτε καθόλου όνειρα, μην ανησυχείτε! Η ελληνική παράδοση θα σας δώσει πολλές ευκαιρίες να μάθετε ποιός θα είναι ο τυχερός (βλέπε ημέρα των Αγ.Θεοδώρων) ...;
Κυριακή της Τυρινής
Άνθρωποι με αστείες φορεσιές βγαίνουν στους δρόμους, συνοδευόμενοι από την μουσική της μπάντας του δήμου. Είναι η μέρα της Παρέλασης των Καρνάβαλων! Η παρέλαση δημιουργείται από ομάδες μεταμφιεσμένων ανθρώπων, χορευτών και αρμάτων. Το θέμα κάθε άρματος της παρέλασης είναι διαφορετικό και τα περισσότερα διακωμωδούν με ομοιοκατάληκτες στροφές τις καταστάσεις και τα γεγονότα, παριστάνοντας τους πολιτικούς και την ζωή της ελληνικής κοινωνίας εν γένει καθώς και άλλα διεθνή γεγονότα. Αυτές οι σατυρικές στροφές και τα κουστούμια των συμμετεχόντων διασκεδάζουν πολύ τους θεατές. Αργότερα το απόγευμα θα βρείτε τη τελευταία εκδήλωση που συμβαίνει. Οι άνθρωποι θα μαζευτούν στην κεντρική πλατεία για φαγητό. ποτό και χορό. Αυτό είναι και το τέλος της παρέλασης. Το τελευταίο γεγονός θα είναι το κάψιμο το Βασιλιά Καρνάβαλου σε μια μεγάλη φωτιά όπου όλοι θα χορεύουν γύρω της. Κάποιες φορές υπάρχουν απλές φωτιές που ονομάζονται "φάνι", και οι άνθρωποι τραγουδούν σατυρικά τραγούδια και χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Τα τραγούδια συνήθως έχουν πολλά σεξουαλικά υπονοούμενα και μεταξύ των χορών υπάρχουν μερικοί με θεατρικό χρακτήρα, όπου μερικοι άντρες χορευτές υποδύονται τις γυναίκες. Η Παρέλαση των Καρνάβαλων γίνεται σε πολλές πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά της Ελλάδας, και είναι πολύ θεαματική. Κάποιες από τις μεγαλύτερες παρελάσεις γίνονται στην Αθήνα (καρναβάλι του Ρέντη), στην Ξάνθη, στην Πάτρα. Στην πραγματικότητα, το καρναβάλι της Πάτρας είναι το πιο γνωστό στην Ελλάδα.
Το Καρναβάλι της Πάτρας
Το καρναβάλι της Πάτρας είναι η συνάντηση μεταξύ ενός μύθου με την πραγματικότητα, φαντασία και δημιουργικότητα μέσα στους αιώνες. Είναι από τα πιο σπουδαία γεγονότα, όχι μόνο για την πόλη, αλλά και για ολόκληρη την χώρα. Η περίοδος της αποκριάς στην Πάτρα, ανεξάρτητα από την ημερομηνία έναρξης του Τριωδίου, ξεκινά την επόμενη μέρα από την γιορτή του Αγ.Αντωνίου, στις 18 Ιανουαρίου. Τα πιο σημαντικά στοιχεία (αρχεία) από πρόσφατες έρευνες που αφορούν το καρναβάλι των Πατρών θα μας στείλουν πίσω στον 19ο αιώνα. Αλλά το σημείο στροφής του καρναβαλιού που του δίνει την σημερινή του μορφή αναφέρεται στο 1966, με την εισαγωγή του παιχνιδιου "Κυνήγι του Θησαυρού". Το Κυνήγι του Θησαυρού, από το 1966 που πρωτοπαρουσιάστηκε, μέχρι σήμερα, μετέτρεψε τον ανώνυμο συμμετέχοντα σε κυρίαρχο πρόσωπο του καρναβαλιού. Το ταλέντο των χιλιάδων νέων ανθρώπων, που συμμετέχουν με τις ομάδες τους κάθε χρόνο, ξεδιπλώνεται σε όλο του το μεγαλείο μέσω του καρναβαλιού της Πάτρας. Το "Κυνήγι του Θησαυρού" είναι μια σειρά ερωτήσεων, γρίφων και δραστηριοτήτων, που καταλήγει να είναι μια σπαζοκεφαλιά για τους "διαγωνιζόμενους". Τα μέλη των ομάδων παίρνουν μέρος στην παντομίμα, μεικτό θέαμα, θέατρο, χορός, δημιουργίες και κουίζ. Η φαντασία, το ταλέντο, η πολυπλοκότητα, το γέλιο, η ποικιλία και η ζωντάνια ενώνονται για να προσθέσουν κάτι ιδιαίτερο στο καρναβάλι της Πάτρας κάθε χρόνο. Και μετά , έρχεται η Μεγάλη Παρέλαση. Αυτή είναι η μεγαλύτερη στιγμή του καρναβαλιού των Πατρών. Όλη η πόλη, συν περισσότεροι από 300.000 επισκέπτες κινούνται στους ρυθμούς που οι συμμετέχοντες (περισσότεροι από 30.000) επιβάλλουν, και τα άρματα (εκατοντάδες από αυτά) μαζί με τον Βασιλιά Καρνάβαλο σας οδηγούν σε μονοπάτια κεφιού και ελευθερίας από τις έννοιες. Αυτό που συμβαίνει στην Πάτρα, την τελευταία Κυριακή της αποκριάς, είναι η κορυφή μιας πυραμίδας, την οποία το καρναβάλι των Πατρών χτίζει κάθε χρόνο. Η παρέλαση ξεκινά μετά το μεσημέρι με μεγάλο κέφι, χορεύοντας, ενώ όσοι πήραν μέρος στο κυνήγι του θησαυρού γράφουν την δική τους ιστορία με τον τρόπο τους στους δρόμους της πόλης.Μετά το τέλος της μεγάλης παρέλασης, σε μια μοναδική βραδιά, ο Βασιλιάς Καρνάβαλος θα αποχαιρετίσει τους εραστές του είδους κλείνοντας ραντεβού για την επόμενη χρονιά. Είναι η στιγμή που ο βασιλιάς καρνάβαλος θα δωθεί στην πυρά και ο ουρανός της Πάτρας θα γεμίσει φως και χρώμα. Εν τω μεταξύ, η ζωντάνια του χορού δεν σταματάει, καθώς οι χιλιάδες συμμετέχοντες θα συνεχίσουν να ζουν σε ξέφρενους ρυθμούς μέχρι το πρωϊ. Βοηθοί του καρναβαλιού των Πατρών είναι ομάδες, σύλλογοι και χορηγοί. Η επιτροπή Καρναβαλιού, ο όμιλος των ανθρώπων που μοιράζουν σοκολάτες, το πλήρωμα των κυνηγών του θησαυρού και πολλοί άλλοι με γνήσιο πνεύμα καρναβαλιού, παίζουν θεατρικές τους παραστάσεις, θέατρο δρόμου και κουίζ.
Καθαρά Δευτέρα
Τελικά, το "Τριώδιο" τελιώνει. Είναι η πρώτη μέρα της Σαρακοστής,είναι Καθαρά Δευτέρα. Οι άνθρωποι μαζεύονται για τους τελυταίους εορτασμούς. Ζωντανή παραδοσιακή μουσική, τραγούδι, χορός, θαλασινά, ούζο, κρασί, και όλοι είναι καλεσμένοι στην γιορτή. Το παραδοσιακό ψωμί "λαγάνα" είναι διαθέσιμο αυτήν την μέρα στους φούρνους. Δεν επιτρέπεται να φαγωθεί κρέας ή ελαιόλαδο, αλλά αυτό δεν εμποδίζει κανέναν από το να διασκεδάσει. Οι άνθρωποι συνήθως πάνε στην εξοχή αυτήν την μέρα. Και το πιο φαντασμαγορικό έθιμο είναι το πέταγμα των χαρταετών. Ο ουρανός γεμίζει από πολύχρωμους χαρταετούς, που πετάνε σαν πουλιά και καλοσωρίζουν την άνοιξη ...; Στην Αθηνα, μαζεύονται στις κορυφές των λόφων της πολής (Φιλοπάππου, Στρέφη, Λυκαββητός) όπου και πετούν τους χαρταετούς και υπάρχει ζωντανή μουσική, παραδοσιακή και μοντέρνα, με δημοφιλής τραγουδιστές, και όλοι χορεύουν!
Έθιμα διατροφής
"Η Κυριακή της Απόκρεως" είναι η τελευταία μέρα που μπορούμε να φάμε κόκκινο κρέας. Η εβδομάδα μεταξύ της "Κυριακής της Απόκρεως" και της "Κυριακής της Τυρινής " είναι οι μέρες που τρώμε ψάρι, τυρί, γάλα και αυγά. Ακόμη και κάποια παραδοσιακά σατυρικά ταγούδια μεταφέρουν το θέμα του αποχαιρετισμού του "Τυριού" (Τύρος) και του καλοσωρίσματος του "Κρεμμυδιού" και του "Πράσου". (Όλα αυτά, φυσικά, σε αναφορά με την επερχόμενη νηστεία όπου τα "ταπεινά" λαχανικά θα γίνουν το κύριο πιάτο). Στην κεντρική Πελοπόνησσο, στην περιοχή της Αρκαδίας, υπάρχει η παράδοση να τρώγεται το "τυροζούμι", ένα υδαρές βραστό με άγρια χόρτα σερβιρισμένο με κομμάτια τυριού μυζίθρα. Αυτό σερβιρεται ως πρώτο πιάτο και όλοι όσοι κάθονται στο τραπέζι το τρώνε αφού πρώτα σηκώσουν το τραπέζι με τα χέρια τρεις φορές. Μετά από αυτό, το κυρίως πιάτο είναι μακαρόνια πασπαλισμένα με πολύ τυρί. Κατά την διάρκεια του απογεύματος, τα ανύπαντρα νεαρά άτομα θα "κλέψουν" ένα κομμάτι μακαρόνι και θα το βάλουν κάτω από το μαξιλάρι τους. Ετσι αυτήν τη νύχτα θα δουν στο όνειρο τους ποιον θα παντρευτούν. Οι κοινότητες των Βλάχων των ορεινών περιοχών της κεντρικής Ελλάδας φτιάχνουν παραδοσιακές "γαλατόπιτες", τυρόπιτες ή πίτες με "τραχανά" (ένα σπιτικό ζυμαρικό από αλεύρι ή σιμιγδάλι), όλα φυσικά φιαγμένα με σπιτικό φύλλο. Στο νησί της Καρπάθου κατά την παράδοση όλοι καλούνται στο σπίτι του δημάρχου, όπου υπάρχει ένας μεγάλος μπουφές με ψάρι και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ειδικά γλυκά φτιαγμένα με μυζίθρα σερβίρονται επίσης, καθώς και πουντίγκα ρυζιού και ένα ειδικό ποτό που ονομάζεται "σιτάκα" καρυκευμένο με βούτυρο και μέλι. Μια ενδιαφέρουσα παράδοση μας έρχεται από τα νησιά της Μήλου και της Κέας, όπου τα υπολείμματα του φαγητού από την γιορτή της Τυροφάγου μένουν στο τραπέζι μέχρι το επόμενο πρωϊ, για την περίπτωση που "το φάντασμα του σπιτιού" πεινάσει την νύχτα.Ένα άλλο έθιμο της Τυροφάγου που αξίζει να αναφερθεί είναι να τελιώνει το βραδυνό γεύμα με αυγά. Τα αυγά μπορεί να είναι βρασμένα ή ψημένα στο τζάκι. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, τα μέλη της οικογένειας βάζουν τα αυγά τους κοντά στην θράκα του τζακιού για να ψηθούν και περιμένουν να δουν ποιανού το αυγό θα "ιδρώσει" πρώτο. Αυτό είναι ένα σημάδι ότι αυτός ή αυτή θα έχουν μια καλή χρονιά. Αλλά ο συμβολισμός πίσω από αυτήν την παράδοση είναι ότι ένας "σφραγίζει" το στόμα του με ένα αυγό όπως θα ανοίξει το στόμα του με ένα αυγό το Πάσχα. Αυτό αναφέρεται στο έθιμο του τσουγκρίσματος των κόκκινων βαμμένων αυγών μεταξύ μας, μετά την λειτουργία της Ανάστασης και επαναλαμβάνοντας την φράση "Χριστός Ανέστη" μέχρι όλων τα αυγά να σπάσουν. Το αυγό μετά καταναλώνεται και συνήθως είναι το πρώτο πράγμα που τρώμε μετά τα μεσάνυχτα της Πασχαλινής λειτουργίας. Υπάρχει και ένα άλλο παλιό έθιμο στην Καστοριά που ονομάζεται "χασκαρις": ένα αυγό δένεται στο άκρο μιας "κλωστής" και περνάει γρήγορα από στόμα σε στόμα. Το άτομο που καταφέρνει να το πιάσει είναι ο νικητής.
Η Καθαρά Δευτέρα έχει τα δικά της έθιμα. Οι Ελληνες συνήθως τρώνε συγκεκριμένα είδη θαλασσινών (χταπόδι, καλαμάρια, γαρίδες και μύδια), μια ποικιλία τουρσί λαχανικών (ειδικά μικρές πράσινες πιπεριές, καρότα και κουνουπίδι), ελιές και ορεκτικά φτιαγμένα για την μοναδική λαγάνα. Τα ορεκτικά είναι νηστίσιμα, όπως ταραμοσαλάτα (φτιαγμένη από αυγά ψαριού).
Έτσι ...; οι Απόκριες τελιώνουν ...;
...; και αρχίζει η Σαρακοστή και έχουμε 40 ημέρες για το Πάσχα ...;
Μην ξεχνάτε! Δεν πρέπει μα πλύνετε το κεφάλι σας την εβδομάδα μεταξύ της "Κυριακής της Απόκρεω" και της "Κυριακής της Τυρινής"! Είναι η εβδομάδα του τυριού και τα μαλλιά σας θα γίνουν άσπρα σαν το τυρί!!!!!!!!!!!!
Έργα στην Κορίνθου – Πατρών
- Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010 9:02 μμ
- Tags: εργα κορινθου πατρων, εθνικη οδος, κόρινθος, πάτρα
Διακοπή κυκλοφορίας σε τμήμα της Εθνικής Οδού Κορίνθου - Πατρών Τετάρτη, και Πέμπτη, από τις 21:00 ως τις 06:00 λόγω έργων κατασκευής του νέου αυτοκινητόδρομου Ελευσίνας - Κορίνθου - Πάτρας. Η κυκλοφορία θα διακοπεί στο ρεύμα προς Πάτρα, από το 172ο χλμ. στο...
...ύψος του κόμβου Αγίου έως το 183ο χλμ. στο ύψος του κόμβου των Σελιανίτικων, και η κίνηση θα διεξάγεται μέσω της Παλαιάς Εθνικής Οδού Κορίνθου - Πατρών.
Κανονικά θα διεξάγεται η κυκλοφορία στο ρεύμα προς Αθήνα.
"Τρία ελληνικά μουσεία "κλέβουν" τη δόξα του Μαντάμ Τισό αναδεικνύοντας τους ... Έλληνες σταρ"
- Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010 9:00 μμ
- Tags: ελληνες σταρ, ελληνικα μουσεια, μανταμ τισω, μουσεία
"Διδάσκουν την ελληνική Ιστορία και Λαογραφία, επικεντρώνοντας την προσοχή τους όχι μόνο στους διάσημους, αλλά και στους αφανείς πρωταγωνιστές της. Τρεις δημιουργοί αξιοποίησαν ένα εύκαμπτο και εύπλαστο υλικό, το κερί, ως καλλιτεχνικό μέσο απόδοσης ιστορικών μορφών και στη συνέχεια στέγασαν τα έργα τέχνης τους σε ισάριθμα μουσεία- "κοσμήματα" στην ελληνική περιφέρεια...
Το Μπιζάνι Ιωαννίνων, τα Ζωνιανά Κρήτης και το Μαυροχώρι Καστοριάς αποτελούν τους τόπους "καταγωγής" των τριών μουσείων, που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από το φημισμένο "Μαντάμ Τισό". Γνωστότερο όλων είναι το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων του Παύλου Βρέλλη, στο Μπιζάνι Ιωαννίνων. Το μουσείο λειτουργεί από το 1995 σ' ένα κτήριο, που θυμίζει ηπειρώτικο αρχοντικό. Στις αίθουσές του στεγάζονται 150 κέρινα ομοιώματα, οργανωμένα σε 36 συνθέσεις. Οι μορφές που παρουσιάζονται σχετίζονται με την Επανάσταση του 1821 και την περίοδο πριν από αυτήν. Το Κρυφό Σχολειό, οι Δάσκαλοι του Γένους, η Φιλική Εταιρεία, οι Κλέφτες και οι Αρματολοί, ο Ρήγας Βελεστινλής και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι μερικά μόνο από τα θέματα που σμίλεψε ο Παύλος Βρέλλης. Τα εκθέματα συμπληρώνονται από αφιερώματα στην αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο, τον Μακεδονικό Αγώνα και το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. "Έφτιαξα αυτό το Μουσείο σαν φόρο τιμής, αγάπης και πίστης στους ανώνυμους και επώνυμους ήρωες", σημειώνει ο ίδιος, στην ιστοσελίδα του μουσείου. Δίπλα στο μουσείο βρίσκεται ένα δεύτερο αρχοντικό που στεγάζει βιβλιοθήκη και εργαστήριο.
Ακολούθησαν Ζωνιανά και Καστοριά
Την ανάγκη του να διδάξει στις νεότερες γενιές την Ιστορία της Κρήτης μετουσίωσε σε μουσείο ο Διονύσης Ποταμιάνος. Το μουσείο του, στα Ζωνιανά Κρήτης, λειτουργεί τα τελευταία 15 χρόνια, αν και ο ίδιος αποκαλύπτει στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ότι προϋπήρξαν άλλα 25 χρόνια σκληρής, ακατάπαυστης δουλειάς, για να δημιουργήσει μαζί με τη γυναίκα του τα κέρινα ομοιώματα που εκτίθενται. Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων Ποταμιάνου επικεντρώνεται θεματικά σε προσωπικότητες και στιγμιότυπα από την Ιστορία της Κρήτης. Περισσότερα από 100 ομοιώματα αναπαριστούν σε φυσικό μέγεθος εξέχουσες μορφές, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Βιτσέντζος Κορνάρος, ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος και ο Νίκος Καζαντζάκης, αλλά και σημαντικές περιόδους, όπως η δράση του Νικηφόρου Φωκά για την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς, η Βενετοκρατία και η Κρητική Επανάσταση. Επίσης, στους χώρους του Μουσείου, ο 80χρονος γλύπτης, Διονύσης Ποταμιάνος, διδάσκει ζωγραφική και γλυπτική σε μαθητές δημοτικού. Το νεότερο Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων (λειτουργεί από τον περασμένο Αύγουστο) βρίσκεται στο Μαυροχώρι Καστοριάς και αποτελεί δημιούργημα του δασκάλου, Δημήτρη Παναγιωτίδη. "Επέλεξα να έχω μαθητές μου όλα τα παιδιά της Ελλάδας πλέον", λέει χαρακτηριστικά. Ιδιαιτερότητα του Μουσείου Κέρινων Ομοιωμάτων, Λαογραφίας και Προϊστορίας, όπως ονομάζεται, αποτελεί το γεγονός ότι η θεματολογία του αφορά αποκλειστικά σε σκηνές καθημερινών ανθρώπων. Στις αίθουσες των δύο νεοκλασικών κτιρίων που συνθέτουν το Μουσείο επιχειρείται αναδρομή στον τρόπο ζωής των απλών ανθρώπων από τα προϊστορικά χρόνια και μετά. Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να θυμηθούν παλιά επαγγέλματα (ζυμωτής, γανωματής, καροποιός, ναυπηγός, τσαγκάρης κ.α.), καθημερινές δραστηριότητες και έθιμα της περιοχής. "Η σύζυγός μου και εγώ φιλοτεχνήσαμε τους καθημερινούς ήρωες ρεαλιστικά, αποτυπώνοντας στα πρόσωπά τους τις ρυτίδες και τις ταλαιπωρίες της ζωής τους", εξηγεί ο κ. Παναγιωτίδης Τα κέρινα ομοιώματα εξοπλίζονται με πραγματικά αντικείμενα, η ιστορική αξία των οποίων είναι σημαντική: φορεσιές, εργαλεία, όπλα, νομίσματα και μαγειρικά σκεύη. Οι αντίκες αποτελούν κατά κύριο λόγο κειμήλια της οικογένειας του κ. Παναγιωτίδη και των άλλων κατοίκων της περιοχής. Τα δύο κτίρια ενώνει αυλή, που έχει διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να παραπέμπει σε παραδοσιακό χωριό. "Στόχος μας είναι ανά δύο ή τρία χρόνια να οργανώνουμε αφιερώματα σε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους, πλαισιώνοντας τα εκθέματα με ηθοποιούς, οι οποίοι θα μυούν τον επισκέπτη στην ατμόσφαιρα των περιόδων αυτών. Δεν θέλουμε να έχουμε ένα στάσιμο μουσείο", τονίζει ο ιδρυτής του μουσείου. Επίσης, αποκαλύπτει ότι σύντομα θα εκτεθούν στο μουσείο και οι δύο συλλογές του. Η πρώτη περιλαμβάνει περίπου 10.000 απολιθώματα και η δεύτερη νομίσματα που χρονολογούνται από το 1830 και μετά. Στο δεύτερο κτήριο έχει δημιουργηθεί και χώρος εκδηλώσεων, προκειμένου να φιλοξενεί πολιτιστικές δράσεις. Εκεί ο ιδρυτής του μουσείου οραματίζεται να αναδείξει τη δουλειά των καλλιτεχνών της Καστοριάς προκειμένου να γίνει ευρύτερα γνωστή. "
ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ!!! Gga
- Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010 8:26 πμ
- Tags: Αταξινόμητα
ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ ΑΙΝΟΥ |
|
|
Έτος ίδρυσης: 1962
Έκταση πυρήνα: 2.862 εκτ. |
|
Στο νησί της Κεφαλλονιάς, στο Ιόνιο πέλαγος, κοντά στο Αργοστόλι και στη Σάμη βρίσκεται ο μικρότερος από τους εθνικούς δρυμούς της Ελλάδας, ο Εθνικός Δρυμός Αίνου.
Σκοπός της ίδρυσής του ήταν η διαφύλαξη από υβριδισμούς του κατ' εξοχήν ενδημικού είδους ελάτης (Abies Cephalonica), που καλύπτει επιφάνεια 1973 εκτ. |
|
Μέσα στο ελατόδασος εμφανίζονται διάφορα πλατύφυλλα είδη και θάμνοι όπως γκορτσιές (Pirus amygdaliformis), κράταιγοι (Crataegus sp.), κ.λ.π. Υπέροχοι θαμνώνες, που καλύπτουν συνολική επιφάνεια 646 εκτ., αναπτύσσονται κατά κύριο λόγο στο βουνό "Ρούδι", που αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι του πυρήνα του Δρυμού στα βορειοδυτικά του κυρίως όγκου του όρους "Αίνος". Στις ψηλότερες βραχώδεις αλπικές περιοχές, κυριαρχούν τα ακανθώδη φρύγανα Astragalus cephalonicus και Astragalus augustifolius. Σημαντική είναι η εξάπλωση του φρυγάνου Phlomis fruticosa. |
|
Η πανίδα του Εθνικού Δρυμού, αν και μάλλον φτωχή σε ποικιλία ειδών, είναι σημαντική για το νησί. Περιλαμβάνει λίγα θηλαστικά, όπως την αλεπού (Vulpes vulpes), το κουνάβι (Martes foina), το λαγό (Lepus europaeus) κλπ., καθώς και ένα σημαντικό αριθμό ειδών πτηνοπανίδας όπως την πετροπέρδικα (Alectoris graeca), το φιδαετό (Circaetus gallicus) και διάφορα διαβατικά. |
 
|
Πρόσφατα εντοπίσθηκε η Μαυροτσικλιτάρα (Dryοcopus martius), ένα είδος δρυοκολάπτη που δεν απαντάται σε άλλο νησί της Μεσογείου. Στο Δρυμό βρίσκει καταφύγιο πληθυσμός αλόγων του είδους Eguus cabalus, που ζουν στην ευρύτερη περιοχή σε ημιάγρια κατάσταση. |
|
Εντυπωσιακά ορεινά τοπία δίπλα στη θάλασσα, με σπάνιο χρωριδικό πλούτο, προσδίδουν μια επιπλέον ξεχωριστή αξία στο Δρυμό. Μέσα στο Δρυμό δεν υπάρχουν ξενοδοχεία ή άλλα καταλύματα. Η προσέγγιση είναι εύκολη μέσω του ασφαλτόδρομου που συνδέει τη Σάμη με το Αργοστόλι. |
ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ ΠΡΕΣΠΩΝ |
|
|
Έτος ίδρυσης: 1974
Έκταση πυρήνα: 4.900 εκτ. Έκταση περιφερειακής ζώνης: 14.570 εκτ. Τα ελληνικά τμήματα της Μικρής και της Μεγάλης Πρέσπας και οι πλευρές των βουνών Τρικλάρι και Βαρνούντα που βλέπουν σ'αυτές, ορίζουν το χώρο του δρυμού. |
|
Ο πυρήνας του, που εκτείνεται σε ολόκληρη τη Μικρή Πρέσπα και ελάχιστες παραλίμνιες εκτάσεις, δίνει στο δρυμό την ταυτότητα ενός μοναδικού υγρότοπου που χαρακτηρίσθηκε από τη Συνθήκη Ραμσάρ σε Διεθνή Προστατευόμενο Υγρότοπο (1973) και κυρώθηκε απ' τη χώρα μας με το Ν.Δ. 191/1974. Το γεωλογικό υπόβαθρο αποτελείται από πετρώματα ασβεστολιθικά, αλουβιακά και λιγότερο γνευσιακά και γρανιτικά. Υψομετρικά ο δρυμός αρχίζει από τα 850 μέτρα (επιφάνεια των λιμνών) και φθάνει στα 2120 μ. κοντά στην κορυφή του Βαρνούντα. |
|
Στα χαμηλά υψόμετρα κυριαρχούν δρυοδάση από τα είδη Quercus pubescens, Q. conferta, Q. macedonica, Q. cerris και Q. dalechampii και μικρά φυλλοβόλα δάση από είδη γαύρων (Carpinus betulus, C. orientalis), σφενδάμνων, οστρυάς, σκλήθρου, της τρέμουσας λεύκας (Populus tremula) και του βόρειου είδους Betula verrucosa (σημύδα). Από τα καθαρά μεσογειακά είδη συναντώνται, σε προσήλιες ασβεστολιθικές βραχώσεις, η αγριοφυστικιά και η εφέδρα. Ψηλότερα εκτείνονται δάση οξυάς (Fagus silvatica και F. moesiaca). Σε μικρό ποσοστό υπάρχουν τα έλατα Abies alba και Abies borissii regis. Μέσα στα δάση και στα διάκενά τους αναπτύσσεται το πυξάρι και λιγότερο τα κέδρα Juniperus communis και J. nanna. Αξίζει να αναφερθεί μια ηλικιωμένη συστάδα Juniperus excelsa, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Ψαράδες. |
|
Η ποώδης βλάστηση αποτελείται από υπαλπικά είδη των γενών Festuca, Brachypodium, Trifolium, Lathyrus, Lotus, Campanula, Gallium, πολλά ορχεοειδή και άλλα. Άφθονη είναι η Gentiana lutea και στις υγρές θέσεις η Galtha laeta και το Varatrum album ssp. flavum. Ένα από τα λίγα ενδημικά είδη που έχουν επισημανθεί είναι η Cantaurea prespana. Στα υγρά παραλίμνια λιβάδια αφθονούν τα είδη Phragmites communis, Schenoplectus tabernomontani, Iris pseudacorus, είδη Jancus, Typha, Trifolium. Μέσα στα νερά αναπτύσσονται τα υδρόβια Apium nodiflorum, Myriophyllum spicatum, όπου τα ψάρια γεννούν τα αυγά τους, Sparganium, Potamogeton και αποικίες νούφαρων (Nuphar luteum, Nymphaea alba). |
|
|
Ο Εθνικός Δρυμός και ιδιαίτερα η Μικρή Πρέσπα είναι ένας από τους σπουδαιότερους διεθνούς σημασίας υδροβιότοπους της Ελλάδας, αναφορικά με την ποικιλία και τους πληθυσμούς των αναπαραγόμενων υδρόβιων πουλιών. Ο Δρυμός φιλοξενεί σημαντικές μικτές αποικίες από ερωδιούς, κορμοράνους κ.α., όπως π.χ. λαγγόνες (Phalacrocorax pygmaeus), πλαταλέες (Platalea leucorodia) κ.λ.π. Αυτή είναι η μόνη περιοχή στην Ελλάδα όπου φωλιάζουν μαζί τα δύο ευρωπαϊκά είδη πελεκάνων, ο αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus) και ο ροδοπελεκάνος (Pelecanus onocrotalus), καθώς και η σταχτόχηνα (Anser anser) και ο χηνοπρίστης (Mergus merganser). Επίσης εδώ φωλιάζουν αρκετά είδη πάπιας, παρυδάτιων, γλαρονιών κ.α., ενώ τα γειτονικά δάση και οι ορεινές περιοχές φιλοξενούν μια εξίσου ποικιλόμορφη ορνιθοπανίδα που περιλαμβάνει αρπακτικά, δρυοκολάπτες κ.α. Στα δάση αυτά ζει επίσης και ικανός αριθμός θηλαστικών, με κυριότερα την αρκούδα (Ursus arctos), το λύκο (Canis lupus) κλπ. Η περιοχή φιλοξενεί επίσης σημαντική ποικιλία από ψάρια, ερπετά, αμφίβια και έντομα. |
| Γενικά οι Πρέσπες αποτελούν ένα μοναδικό οικοσύστημα, στο οποίο η γεωγραφική θέση, το κλίμα και η σύνθεση της χλωρίδας και της πανίδας αποτελούν άριστες συμβιωτικές συνθήκες για την ύπαρξη και διατήρηση ορισμένων σπάνιων έμβιων ειδών. Η προσπέλαση στο δρυμό γίνεται από τη Φλώρινα (40 χλμ.) με ασφαλτόδρομο και από την Καστοριά (50 χλμ.). Δυνατότητα διαμονής επισκεπτών υπάρχει σε ενοικιαζόμενα δωμάτια στα χωριά Μικρολίμνη, Πύλη, Αγ. Γερμανός κ.λ.π. | |
ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ!!! Ο ΗΡΩΑΣ ΜΟΥ!!!!Gga
- Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010 1:57 μμ
- Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009
***Kωνσταντίνος Kανάρης ο μπουρλοτιέρης του Αιγαίου
Ο Κων/νος Κανάρης (1793-1877) ήταν ο μεγαλύτερος πυρπολητής του 1821 και ο σπουδαιότερος ήρωας όλων των θαλασσών.
Γεννήθηκε στα Ψαρά και από μικρός δούλευε στα καράβια συγγενών του. Το 1820 έγινε κυβερνήτης ενός μικρού εμπορικού πλοίου. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση, κατατάχτηκε σαν πυρπολητής.
Στις 6 Ιουνίου του 1822 έκαψε στη Χίο την τουρκική ναυαρχίδα μαζί με 2286 ναύτες και το ναύαρχό της τον Καρά Αλή. Τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου έκαψε την υποναυαρχίδα του τουρκικού στόλου και το 1824 δυο καράβια του Χοσρέφ Πασά. Το 1825 αποφάσισε να καταστρέψει με πυρπολικά τον αιγυπτιακό στόλο στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αλλά απέτυχε.
Είχε την τύχη να ζήσει και να δει την Ελλάδα ελεύθερη. Έγινε Υπουργός Ναυτικών και το 1877 λίγο πριν πεθάνει, Πρωθυπουργός. Ο "ναύαρχος" όπως τον αποκαλούσε ο λαός , πέθανε επί των επάλξεων της πολιτικής στις 2 Σεπτεμβρίου 1877 και κηδεύτηκε με μεγαλοπρέπεια στο Α΄νεκροταφείο.
28 Οκτωμβρίου1822. Ανατινάζει τούρκικο δίκροτο στο στενό μεταξύ Τένεδο και Τρωάδας. Επρόκειτο για την υποναυαρχίδα του νέου αρχιναυάρχουΚαλμαμάν Μεχμέτ Πασά, που είχς διαδεχθεί τον Καρά Αλή. 800 νεκροί Οθωμανοί.
Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη
Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη,Ivan Aivasowsky.
Χίος 6 Ιουνίου 1822
Ο Κωνσταντίνος Κανάρης εκδικείται τη σφαγή της Χίου. Πυρπολεί στο λιμάνι του νησιού τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου, προκαλώντας το θάνατο του ίδιου του ναυάρχου Καρά Αλή και 2.000 άλλων Τούρκων. Στην επιχείρηση μετέχει και ο Ανδρέας Πιπίνος.
Ν.Λύτρας, Πυρπόληση τουρκικής ναυαρχίδας από Κανάρη.
Ο Ματρόζος
του Γεωργίου Στρατήγη (1860-1938)
|
Ένας Σπετσιώτης γέροντας, σκυφτός από τα χρόνια,
|
ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ!! ΚΩΣ ΟΡΟΣ ''ΔΙΚΑΙΟΣ'' Gga
- Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010 9:09 πμ
- Tags: Αταξινόμητα
ΔΙΚΑΙΟΣ ΒΟΥΝΟ ΤΗΣ ΚΩ!!! Gga
- Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010 8:57 πμ
- Tags: Αταξινόμητα
Πλακερή |
Το φαράγγι του Χριστού |
Βιολέτες και μάρμαρα |
|
|||||||||||||||||||||||
|
|
Το oros Dikaios και οι σπουδαιότεροι οικότοποι της περιοχής (Ασφενδιού και Pyli) Το όρος Dikaios, γνωστό στους αρχαίους ως Ωρομέδων, Πρίων ή Dikaion είναι το ψηλότερο βουνό της Κω με υψόμετρο 846 μ. Είναι άγνωστη η προέλευση του ονόματός του. Ταύτιση του ονόματος με το εκκλησάκι του Χριστού δεν ευσταθεί γιατί σύμφωνα με Χρυσόβουλλο (η μεταγραφή εδώ)του βυζαντινού αυτοκράτορα Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτου, Οκτώβριος 6588 από κτίσεως κόσμου (έτος 1079 μ.Χ.) το όνομα προϋπήρχε του ναϋδρίου. "Η νήσος η Κώς έχει τι περί αυτήν διακείμενον όρος, ό Δίκαιον εγχωρίως κέκληται, ξηρόν τε και άνικμον και διά τούτο ανθρώπων έρημον".
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||
Colchicum automnale Κολχικόν |
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
Σταλακτίτες στο μεταλλείο |
||||||||||||||||||||||||||
Μνημείο της φύσης |
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
Λατομείο μαρμάρου |
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
Στολίδι των γκρεμών |
||||||||||||||||||||||||||
ΝΑ. της κορυφογραμμής |
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
Σελίδες
- ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
- ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ
- ΓΛΑΥΚΟΣ
- ΙΡΙΔΑ
- ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ ΧΕΙΡΩΝΑΣ
- ΚΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΡΕΑ
- ΝΗΡΕΑΣ
- ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ
- ΟΙ ΝΥΜΦΕΣ
- ΟΙ ΧΑΡΙΤΕΣ
- ΠΑΝΑΣ
- ΠΡΩΤΕΑΣ
- ΣΚΥΛΛΑ ΚΑΙ ΧΑΡΥΒΔΗ
- ΑΡΧΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
- Εκλογές - Πολιτική
- Οι εκλογικές αναμετρήσεις εν συντομία
- Οι υποψήφιοι των κομμάτων: ΝΔ
- Οι υποψήφιοι των κομμάτων:ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
- Οι υποψήφιοι των κομμάτων:ΚΚΕ
- Οι υποψήφιοι των κομμάτων:ΛΑΟΣ
- Οι υποψήφιοι των κομμάτων:ΠΑΣΟΚ
- Οι υποψήφιοι των κομμάτων:ΣΥΡΙΖΑ
- Η Προεδρική Φρουρά
- ΙΜΙΑ 2007
- ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
- 1770-1830 πολεμικά γεγονότα Ελλάδας
- 5 Οκτωβρίου ...Σαν σήμερα (πολεμικά γεγονότα του Έθνους)
- Αρτεμίσιο
- Γαυγάμηλα
- Γρανικός
- Θερμοπύλες-Η μάχη σύμφωνα με το Διόδωρο το Σικελιώτη
- Θερμοπύλες-Η μάχη σύμφωνα με τον Ηρόδοτο
- Ιμέρα
- Ισσός
- Μαραθώνας
- Μικρασιατική καταστροφή
- Σαλαμίνα
- Σαν σήμερα (πολεμικά γεγονότα του Έθνους)
- Σαν σήμερα (πολεμικά γεγονότα του Έθνους) .....6 Ιουνίου
- Σαν σήμερα (πολεμικά γεγονότα του Έθνους) .....9 Ιουνίου
- Σαν σήμερα 17 Iουλίου (πολεμικά γεγονότα του Έθνους)
- Σαν σήμερα 18 Aπριλίου....πολεμικά γεγονότα του Έθνους
- Σαν σήμερα 20 Aυγούστου (πολεμικά γεγονότα του Έθνους)
- Σαν σήμερα 5 Ιουνίου (πολεμικά γεγονότα του Έθνους)
- Τύρος
- Πορτραίτα
- Ίππαρχος ο Ρόδιος
- ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ-ΒΙΟΣ - ΕΡΓΟ
- Αδαμάντιος Κοραής
- Αθανάσιος Κανακάρης
- Αθανάσιος Μιαούλης
- Αλέξανδρος Ζαΐμης
- Αλέξανδρος Κουμουνδούρος
- Αλέξανδρος Κουμουνδούρος
- Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
- Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
- Αλέξανδρος ο Μέγας
- Αναστάσιος Χαραλάμπης
- Ανδρέας Ζαΐμης
- Ανδρέας Μεταξάς
- Ανδρέας Παπανδρέου
- Αντώνιος Κριεζής
- Αυγουστίνος Καποδίστριας
- Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
- Γεώργιος Θεοτόκης
- Γεώργιος Καφαντάρης
- Γεώργιος Κουντουριώτης
- Γεώργιος Παπαδόπουλος
- Γεώργιος Παπανδρέου (πρεσβύτερος)
- Δημήτριος Βάλβης
- Δημήτριος Βούλγαρης
- Δημήτριος Γούναρης
- Δημήτριος Ράλλης
- Ελευθέριος Βενιζέλος
- Ζηνόβιος Βάλβης
- Ηράκλειτος
- Θεόδωρος Δηλιγιάννης
- Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
- Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
- Θεόκριτος
- Θουκυδίδης
- Θρασύβουλος Ζαΐμης
- ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
- Ιπποκράτης
- Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης
- Ιωάννης Καποδίστριας
- Ιωάννης Κωλέττης
- Κάρολος Παπούλιας, o σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας
- Κίτσος Τζαβέλας
- Κυριακούλης Μαυρομιχάλης
- Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής, πρωθυπουργός της Ελλάδας ...
- Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας
- Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής
- Κωνσταντίνος Κανάρης
- Κωνσταντίνος Κανάρης (1793 ή 1795 - 2 Σεπτεμβρίου 1877)
- Κωνσταντίνος Σημίτης
- Μπενιζέλος Ρούφος
- Νικόλαος Στράτος
- Ολυμπιάδα
- Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης
- Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης
- Πλάτωνας
- Πυθαγόρας
- Ρήγας Φεραίος
- ΣΟΛΩΝ
- Σπυρίδων Λάμπρος
- Σπυρίδων Τρικούπης
- Στέφανος Δραγούμης
- Στέφανος Σκουλούδης
- Στυλιανός Γονατάς
- Σωκράτης
- Σωτήριος Σωτηρόπουλος
- Φίλιππος της Μακεδονίας ή Φίλιππος Β' o Μακεδών
- Χάρτες
Αρχείο θεμάτων
- Φεβρουάριος 2010 (8)
- Ιανουάριος 2010 (23)
- Δεκέμβριος 2009 (8)
- Νοέμβριος 2009 (1)
- Οκτώβριος 2009 (17)
- Αύγουστος 2009 (4)
- Ιούλιος 2009 (11)
- Ιούνιος 2009 (36)
- Μάιος 2009 (7)
- Απρίλιος 2009 (31)
- Μάρτιος 2009 (12)
- Φεβρουάριος 2009 (2)
- Δεκέμβριος 2008 (12)
- Νοέμβριος 2008 (6)
- Οκτώβριος 2008 (5)
- Σεπτέμβριος 2008 (12)
- Αύγουστος 2008 (11)
- Ιούνιος 2008 (1)
- Μάιος 2008 (26)
- Απρίλιος 2008 (74)
- Μάρτιος 2008 (40)
- Φεβρουάριος 2008 (100)
- Ιανουάριος 2008 (109)
- Δεκέμβριος 2007 (86)
- Νοέμβριος 2007 (93)
- Οκτώβριος 2007 (87)
- Σεπτέμβριος 2007 (30)
- Αύγουστος 2007 (20)
- Ιούλιος 2007 (2)
- Ιούνιος 2007 (19)
- Μάιος 2007 (43)
- Απρίλιος 2007 (17)
- Μάρτιος 2007 (116)
- Φεβρουάριος 2007 (91)
- Ιανουάριος 2007 (59)
- Δεκέμβριος 2006 (3)
- Νοέμβριος 2006 (4)
- Οκτώβριος 2006 (4)
- Σεπτέμβριος 2006 (1)
- Αύγουστος 2006 (1)
- Ιούλιος 2006 (1)